Τρίτη 30 Ιουνίου 2009

Οι μυστικές προπονήσεις του ΠΑΟΚ

Η πρώτη επίσημη προπόνηση του ΠΑΟΚ για την ποδοσφαιρική χρονιά 2009-2010 είναι γεγονός. Όλοι είδαμε από κοντά τα νέα αποκτήματα της ομάδας να κάνουν ασκήσεις, σουτάκια, τριγωνάκια και άλλα τέτοια.

Κάτι όμως που δεν ξέρει ο κόσμος, είναι τι προηγήθηκε αυτής της πρώτης επίσημης προπόνησης. Κάποιες μυστικές προπονήσεις με μοναδικό στόχο κυρίως την ατομική επίδοση των παικτών. Κατάφερα να μπω μυστικά στην Τούμπα και να τις παρακολουθήσω, για αυτό και σας τις μεταφέρω.


Το πρόγραμμα ξεκινούσε με τον Γκαρσία.

Έφεραν παίκτες από την δεύτερη ομάδα να του κάνουν δυνατά φάουλ. Μόλις τον έριχναν κάτω λοιπόν, αυτός, ως φυσιολογική εξέλιξη τους άρπαζε και τρώγαν τα μπουνίδια τους.. Εκεί ήταν που είχαν έναν φαλακρό, ντυμένο διαιτητή, και του έβγαζε κατευθείαν κόκκινη κάρτα.

Η άσκηση λοιπόν περιελάμβανε δύο σκέλη:
Να μην αντιδράει όταν του κάνουν σκληρά φάουλ και όταν τρωει κάρτα. Στην πρώτη προπόνηση είχε ποσοστό επιτυχίας 1 στα 5 (τέσσερις τρώγανε ξύλο, ένας την γλίτωνε). Στην τελευταία προπόνηση έφτασε το 4 στα 5. Εκεί κάπου σταματήσανε γιατί άρχισε να παίζει το μάτι του.

Επίσης, έπειτα από αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, τον βάζανε να πατάει περιοχή, μία στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου και μία κατά το 80ο λεπτό προς ικανοποίηση του κόσμου.

...
Μετά τον Γκαρσία, σειρά έπαιρνε ο Κονσεισάο.

Εδώ είχαν περισσότερα προβλήματα, γιατί του κάνανε ασκήσεις πάγκου.
Τον βάζανε να κάθεται στον πάγκο για μερικά λεπτά και μόλις βλέπανε ότι αγρίευε τον ξαναβάζανε μέσα να παίξει. Ξεκίνησαν με 5 λεπτά, μετά το αυξήσανε στα 10, μέχρι που φτάσανε το υπερβολικό νούμερο των 50 λεπτών στον πάγκο. Από κει και μετά άρχισε να αντιδράει λίγο παράξενα και κατάλαβαν ότι δεν τους παίρνει άλλο.

Για μια στιγμή μάλιστα του κρύψανε το περιβραχιόνιο για πλάκα, αλλά ακούσανε τα Πορτογαλικά τους και ηρέμισαν.

Στο ίδιο πρόγραμμα, εντάθηκε και ο Χαλκιάς, μόνο που αυτός δεν καθότανε στον πάγκο με τίποτα, οπότε αναγκαστήκανε να βάλουν μια δεύτερη εστία δίπλα ακριβώς από την κανονική και πίσω από την γραμμή του κόρνερ, ώστε να πιάνει όσα άφηνε ο Κρέσιτς.

...
Σειρά έπαιρνε ο Μούσλι.
Αυτόν του έκαναν ασκήσεις επανασύνδεσης με τα δίχτυα. Τον βάζανε να κάνει κατεβασιές σε κενή εστία και να σουτάρει. Μόλις έβαζε 20 γκολ του βάζανε και τερματοφύλακα.
Μόλις έχανε το πρώτο σουτ τον ξαναβάζανε σε κενή εστία. Μόλις έφτασε το ποσοστό επιτυχίας 3 στα 4 του βάλανε και αμυντικούς.

...
Εκεί που τα βρήκαν σκούρα ήταν με τον Ίβιτς. Έκρυψαν όλες τις χτένες και τις βούρτσες από τα αποδυτήρια για να μην μπορεί να χτενιστεί. Χρειάστηκε η επέμβαση του Βρύζα για να δεχτεί να βγει για προπόνηση ο Βλάταν.

Επίσης, ράψανε την φανέλα του Μπαλάφα πάνω στο σορτσάκι. Η άσκηση περιελάμβανε εκτελέσεις πέναλτι και μόλις πήγαινε να βγάλει την φανέλα, καταλάβαινε ότι ήταν ραμμένη και δεν το ξανάκανε.

...
Στον Σάντος κάνανε τριπλές ασκήσεις.
Του βάζανε να φοράει κοστούμι. Μόλις δυσανασχετούσε του ξαναβάζανε το καφέ
δερμάτινο. Καταφέρανε να βγάλουνε ένα ημίχρονο έτσι.


Μετά φωνάζανε από τα μεγάφωνα γκοοοολ και αυτός σηκωνότανε από τον πάγκο και πανηγύριζε έξαλλα. Έπιανε στο πρώτο γκολ μόνο, αλλά και αυτό ήταν επιτυχία.


Τέλος, φέρανε κωμικούς να τον κάνουν να χαμογελάσει για να βγάλουν την επίσημη φωτογραφία.

...
Το πιο πρωτοποριακό όμως, ήταν οι ασκήσεις των φιλάθλων. Είχαν καμιά κατασταριά παλαβούς στην τέσσερα και τους κάνανε ασκήσεις ελέγχου θυμού για να μάθουν να αντιδρούν σε συγκεκριμένες καταστάσεις.

Το πρώτο τέστ ήταν στην αρχή όταν ο Γκαρσία έτρωγε τις κόκκινες. Στην αρχή βρίζανε όλο το σόι του - μεταμφιεσμένου - διαιτητή, αλλά όσο προχωρούσε η άσκηση αρκούνταν μόνο στην μάνα του.

Μετά φέρανε κάποιον που έμοιαζε τον Σαλπιγγίδη. Αυτός σκόραρε, έτρεχε στην τέσσερα να πανηγυρίσει και ζωγράφιζε καρδούλες στον αέρα προς το μέρος τους. Η άσκηση απέτυχε, οι οπαδοί έσπασαν το κάγκελα και πήραν στο κυνήγι τον φουκαρά και έτρεξε να κρυφτεί στην φισούνα.

Στην τελευταία άσκηση είχαν κάποιον ντυμένο Τζόρτζεβιτς να εκτελεί κόρνερ. Η άσκηση είχε τέτοια επιτυχία που στο τέλος πέσανε μόνο 3 άδεια μπουκάλια μαλαματίνας, δύο κινητά και καμιά 20 ευρώ σε ψιλά.

Στο τέλος της προπόνησης, ο Σάντος δοκίμασε διάφορε καινούργια σχήματα όπως το 6-3-1 με διπλούς μπακ και ένα 4-3-1 με εννιά παίκτες.

Επίσης πριν πάνε στα αποδυτήρια, κρατούσαν κάτι όλοι μαζί και πήγαιναν γύρω-γύρω στο γήπεδο, αλλά δεν μπόρεσα να δω τι ήταν.


....

Άμα μάθω τίποτα νεότερο θα σας κρατήσω ενήμερους.

Φιλικά
New Yorker
newyorker4paok.blogspot.com


Σάββατο 27 Ιουνίου 2009

ΠΑΟΚ είσαι τόσο μακριά

Εδώ και κάποιος μήνες γράφω για τον ΠΑΟΚ, μετατρέποντας τα αισθήματα μου σε λέξεις και σαν τα μεταδίδω. Όταν αγαπάς και πονάς κάτι τόσο πολύ, το συναίσθημα είναι ο καλύτερος δημιουργός.

Κάθε λέξη, κάθε γραμμή γεμίζει την καρδιά μου με ευτυχία. Κάθε φορά όμως που ξεκινάω να γράψω δυο αράδες προσπαθώ να γεμίσω ένα κενό. Προσπαθώ να
συμπληρώσω αυτό που οι συγκυρίες της ζωής μου στέρησαν. Αυτό που η μοίρα μου επιφύλαξε να βιώνω κάθε μέρα.

Ένα διπλό κενό.
Μακριά από την πατρίδα και μακριά από τον ΠΑΟΚ.


Κάθε αγώνα που παρακολουθώ προσποιούμαι ότι είμαι εκεί. Κάπου σε μια γωνιά του γηπέδου, ανάμεσα σε ασπρόμαυρες σημαίες. Κάτω από τον ουρανό της Θεσσαλονίκης. Ανάμεσα σε αδέλφια. Κάθε αμπαλαεο είμαι εκεί με τα χέρια ψηλά.

Κάθε κείμενο που γράφω είναι ο ομφάλιος λώρος που με ενώνει με την πατρίδα, με τον ΠΑΟΚ και την Θεσσαλονίκη. Κάθε περιγραφή την ζω πρώτα μέσα μου.


ΠΑΟΚ μου λείπεις κάθε μέρα, όπως μου λείπει το αεράκι του Θερμαϊκού, το σοκάκι που μεγάλωσα, η αλάνα που έπαιζα παιδί, τα παγκάκια της παραλίας που ερωτεύτηκα την γυναίκα μου.

ΠΑΟΚ είσαι τόσο μακριά αλλά και τόσο κοντά. Τόσο κοντά όσο η καρδιά μου.

Κάποια μέρα ίσως, ίσως να με αξιώσει ο Θεός να έρθω πίσω. Να αναπνέω τον Βαρδάρη, να αγναντεύω την θάλασσα από τα κάστρα, να ακούσω το βουητό της Τούμπας. Να δω τον Χαρούλη στα ασπρόμαυρα.

...
Ίσως μια μέρα να μην χρειάζεται να γράφω για να γεμίσω το κενό. Ίσως μια μέρα ο αετός που φτερουγίζει μέσα μου, να ελευθερωθεί και να πετάξει στα σοκάκια της πόλης που αγαπώ και θα αγαπώ όσο αναπνέω.


Φιλικά
New Yorker
newyorker4paok.blogspot.com




Δευτέρα 22 Ιουνίου 2009

Τα εφτά γήπεδα

Ένα παιδάκι κλωτσάει μια μπάλα πάνω στα χαλίκια. Τα σημάδια στη γη από ρόδες μηχανημάτων διάσπαρτα παντού. Γύρω μόνο χωράφια καταπράσινα και στην μέση μια λωρίδα γης σκαμμένη. Όπου κοιτάξεις εκσκαφείς, μπουλντόζες, σωλήνες, σίδερα και τσιμέντα.

Ένα αεράκι κυματίζει τις δύο σημαίες στην είσοδο. Η μία η γαλανόλευκη και η άλλη ασπρόμαυρη. Ο ήχος των ποτιστικών σπάει την ηρεμία του τοπίου. Κάπου έξω από την Ν. Μεσημβρία ξημερώνει μια νέα μέρα στην ιστορία της ομάδας.

Τα εφτά γήπεδα του νέου προπονητικού κέντρου του ΠΑΟΚ.

Τα γήπεδα που θα γίνουν η κολυμπήθρα της αναγέννησης του ΠΑΟΚ. Το φυτώριο των νέων παικτών της ομάδας. Εκεί που ο περήφανος γονιός θα πηγαίνει τα βλαστάρια του με το όνειρο μια μέρα να τα δει στην Τούμπα. Εκεί που ο δάσκαλος θα πηγαίνει τα μαθητούδια εκδρομή για να διαμορφώσουν "ασπρόμαυρη συνείδηση".

Ο ΠΑΟΚ έχει πολύ καλές ακαδημίες με διακρίσεις, όπου γίνεται καταπληκτική δουλειά. Σε λίγο όμως θα έχουν το δικό τους σπίτι. Ένα μέρος που θα εκπέμπει την αίγλη και την προσωπικότητα της ομάδας. Ένα μέρος όπου η τεχνολογία θα είναι αρωγός των φιλότιμων προπονητών και γυμναστών.

Να δούμε επιτέλους έναν ΠΑΟΚ να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα δικά του παιδιά. Στο δικό του αίμα. Παίκτες που θα παίζουν για την φανέλα πρώτα. Μια φανέλα που θα γράφει ονόματα που τελειώνουν σε -άκης και -ίδης. Μια φανέλα που θα την φοράει ο παίκτης και θα είναι περήφανος γιατί την ίδρωνε από παιδί. Γιατί θα θέλει να είναι η μόνη Ελληνική φανέλα που θα φορέσει ποτέ.

Κατά καιρούς περάσανε ξένοι από την ομάδα που τίμησαν την φανέλα και ο κόσμος τους θυμάται. Έφεραν εμπειρία και μια διαφορετικότητα. Και σήμερα έχουμε τέτοιους. Αλλά αν μπεις στο σπίτι του σημερινού Παοκτσή, οι φανέλες που μένουν για πάντα στα συρτάρια είναι φανέλες του Ζαγοράκη, του Βρύζα, του Φρατζέσκου, του Σκαρτάδου και άλλων Ελλήνων παικτών που έμειναν ως ήρωες στην συνείδηση του κόσμου.

Το νέο προπονητικό κέντρο θα γίνει μέρος "μύησης" των νέων Παοκτσήδων. Αν οι παίκτες τώρα λένε: "Είναι
τιμή μου να παίζω στον ΠΑΟΚ", σε μερικά χρόνια θα λένε:
"Μεγάλωσα με το όνειρο να παίξω στον ΠΑΟΚ".

Ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει το μέγεθος του οφέλους.

- Θα το καταλάβουμε όταν θα δούμε αυτά τα γήπεδα γεμάτα με πιτσιρικάδες κάθε ηλικίας που θα έχουν ένα κοινό όνειρο: Να παίξουν στο κεντρικό γήπεδο, δίπλα από το δικό τους. Εκε
ί που προπονείται η πρώτη ομάδα.
- Θα το καταλάβουμε όταν σε μερικά χρόνια θα γεμίσει η πρώτη ομάδα με αυτά τα παιδιά.
- Θα το καταλάβουμε όταν ένα από αυτά τα παιδιά, ως αρχηγός, θα σηκώνει κύπελλα μέσα στην Τούμπα.

Τα εφτά γήπεδα είναι μόνο η αρχή.

Φιλικά
New Yorker
newyorker4paok.blogspot.com