Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

A dollar and a dream

Αυτό είναι το σλόγκαν του lotto εδώ στην Νέα Υόρκη. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα δολάριο – τόσο κοστίζει να παίξεις – και ένα όνειρο. Συχνά το lotto φτάνει στα 200-250 εκατομμύρια και τότε παίζω και εγώ.

Αυτό λοιπόν είναι το όνειρο μου:

Αφού έχω πάρει το μπαγιόκο, επιστρέφω πατρίδα.
Μόλις κατεβαίνω στο Μακεδονία, με περιμένει λιμουζίνα.

Πρώτη στάση: Μικράς Ασίας - Γήπεδο Τούμπας.

Μπαίνω στα γραφεία, και πλησιάζω την receptionist.
- Τον κύριο Ζαγοράκη, παρακαλώ, της λεω.
- Ποιος είστε, μου λεει. Έχετε ραντεβού;
- Πάνε βρε κοπέλα μου να φέρεις τον Τεό, της λεω. Σε λίγη ώρα θα μου ανήκουν μέχρι και τα νύχια σου.

Να μην τα πολυλογώ, καταφέρνω να συναντηθώ με τον Ζαγορ.
- Ήρθα να αγοράσω την ΠΑΟΚάρα μας, του λεω.
- Με κοιτάει σαστισμένος.

Για να του αποδείξω ότι είμαι σοβαρός άνθρωπος, βγάζω το iPhone - με US roaming χρέωση $5 το λεπτό - και παίρνω τον Αράπογλου της Εθνικής.
- Έλα ρε Τάκη, ο New Yorker είμαι, του λεω.

Με αρχίζει τα κυριά και τα λιβάνια και ακούω κάτι αυθόρμητες προσοχές και ημιαναπαύσεις.

- Θα κόψω κάτι επιταγούλες για καμία 50-60 εκατομμύρια ευρώπουλα, κανόνισε να καθαρίσουν στα γρήγορα, του λεω.
- Σε ποιόν, μου απαντάει.

Δίνω το τηλέφωνο στον Θόδωρο και ο διευθυντής της τράπεζας του εξηγεί. Ο Ζαγόρ κλείνει το τηλέφωνο τρελαμένος.

Κόβω την πρώτη επιταγή.
- Πάρε μια τριανταρού να δώσεις στον Ζήση να αγοράσει παιχτούρες να φτιάξουμε ομάδα που θα γαμάει και θα δέρνει, του λεω.

Κόβω την δεύτερη.

- Πάρε και μια τριαντάρα ακόμα να ξεκινήσουν τα μπετά για το καινούργιο γήπεδο. Να το ονομάσεις «PAOK Black Eagles Arena», γιατί τώρα που θα έρχονται αρκετούς Ευρωπαίους πελάτες στο champions league, να μας μάθουν σαν “Μαύρους Αετούς”.

- Λοιπόν, ετοίμασε εσύ τα τυπικά και την ανακοίνωση, του λεω. Εγώ πάω στο αεροδρόμιο για την υποδοχή.
....

Ξεκινάει λοιπόν το πρωτάθλημα, ο Ζήσης έχει αγοράσει όλο το ανφάν γκατέ της αγοράς και η ομάδα έχει κερδίσει τα φιλικά με Τσέλσι, Μίλαν και Ρεάλ με 2-3 γκολ μέσο όρο και μηδέν παθητικό.

Παίζουμε 1η αγωνιστική με γαύρο εντός.

Κατά την είσοδο των ομάδων ακούγεται το κομμάτι «Doctor, I don’t fell well, I see an eagle with a second head» και ελευθερώνονται 20 μαύροι αετοί στον ουρανό της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, αντιπροσωπεία του συνδέσμου κηπουρών και δενδροκόμων Βορείου Ελλάδος παραδίδει τιμητική πλακέτα στον Νικοπολίδη.


Το ματς ξεκινάει με γκολ του Ρικάρντο Κουαρέσμα στο 3ο λεπτό μετά από σέντρα του Βιερίνια. Ο Κάκος σφυρίζει δύο απανωτά πέναλτι αλλά αποκρούει ο Χαλκιάς και μετά δείχνει κόκκινη στον τραυματία Γκαρσία στον πάγκο.
Ο Σάντος στο δεύτερο βάζει αλλαγή τον Κουτσιανικούλη για να ξεκουράσει το Μέσι που δεν παρακολούθησε όλη την προετοιμασία.

Το ματς λήγει 6-0 με γκολ των Μέσι (2), Βιγιανουέβα (2), Βιερίνια και Κουαρέσμα.

....

Το πρωτάθλημα λήγει με τον ΠΑΟΚ πρωταθλητή και δεύτερη την Καβάλα που με κορυφαίους τους Σεϊταρίδη, Κατσουράνη, Παπάζογλου, Φιλομένο και Βιτόλο, δανεικούς από ΠΑΟΚ, κάνει φανταστική πορεία.
Το κύπελλο έχει κερδίσει η δεύτερη ομάδα του ΠΑΟΚ με κορυφαίους τους Αθανασιάδη, Ίβιτς, Μπαλάφα και Βενετίδη.

Ο ΠΑΟΚ χάνει τον τελικό του UEFA στα πέναλτι από την Λίβερπουλ , ενώ στην κανονική διάρκεια του αγώνα, ο διεθνής διαιτητής Κάκος έχει ακυρώσει δύο γκολ του Μέσι ως offside.

...
Μέχρι το δολάριο μου να κάνει το όνειρο πραγματικότητα, θα αφήσω τον τίμιο και εργατικό μαγαζάτορα ήσυχο να κάνει την δουλειά του.

Φιλικά
New Yorker
newyorker4paok.blogspot.com

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Ένας τίμιος και εργατικός μαγαζάτορας

Ένας τίμιος και εργατικός άνθρωπος κληρονόμησε ένα μαγαζάκι σε καλό πόστο μέσα στην κεντρική αγορά της πόλης. Παρότι παράλαβε ένα ρημάδι, το καθάρισε, το έφτιαξε, πήρε καλούς και εργατικούς υπαλλήλους να το δουλεύουν και ο κόσμος άρχισε να έρχεται.
Επειδή είχε καλά και αγνά προϊόντα οι δουλειές πήγαιναν πολύ καλά και ο κόσμος άρχισε να γεμίζει το δικό του μαγαζί με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι μαγαζάτορες της στοάς να την ψαχουλευτούν.

Πάει λοιπόν ο πιο μεγάλος έμπορος της αγοράς και στέλνει δύο φουσκωτούς στο μαγαζί του τίμιου και εργατικού μαγαζάτορα και του το κάνει λίμπα. Την επόμενη μέρα λοιπόν, κλείνει το μαγαζί του και στρώνεται στην δουλειά με τους υπάλλήλους του και το ξαναφτιάχνουν.

Επειδή όμως έρχονταν γιορτές και ο τζίρος ήταν μεγάλος, ο μεγάλος έμπορος ξαναστέλνει τους φουσκωτούς στο μαγαζί. Μόλις άρχισαν να τα σπάνε, ένας υπάλληλος του μαγαζιού ρίχνει μια μπουνιά στον έναν και του ανοίγει την μύτη.
Αμέσως έρχεται η αστυνομία, συλλαμβάνει τον υπάλληλο και βάζει ένα τεράστιο πρόστιμο στον τίμιο και εργατικό μαγαζάτορα.
Την επόμενη μέρα, ξανακλείνει το μαγαζί του και στρώνεται στην δουλειά με τους υπάλλήλους του και το ξαναφτιάχνουν.

Ήξερε όμως ότι η ιστορία θα επαναληφθεί και αποφάσισε να λάβει μέτρα.
Σκέφτηκε πολύ και κατέληξε σε τρεις επιλογές:

Επιλογή 1η
Να προσπαθήσει να βρει τα καλύτερα και φτηνότερα προϊόντα, να προσλάβει τους πιο εργατικούς υπαλλήλους και να στρωθεί στην δουλειά με την ελπίδα, ότι ο κόσμος θα καταλάβει τι σαπίλα τρωει από τα άλλα μαγαζιά και να πάψει να αγοράζει από αυτούς. Έτσι θα αποδυναμωθούν και δεν θα μπορούν να τον ταπεινώνουν έτσι.

Επιλογή 2η
Να προσλάβει τέσσερις-πέντε φουσκωτούς και να πάνε να ρημάξουν όλα τα άλλα μαγαζιά. Μόλις σηκώσουν κεφάλι θα τους ξαναστείλει σε ανύποπτο χρόνο και θα τους τα κάνουν λίμπα ξανά μέχρι να σταματήσουν να τον πειράζουν. Βέβαια δεν είχε τόσα λεφτά, αλλά θα πουλούσε το σπίτι του και ότι άλλο είχε και θα τα μάζευε.

Επιλογή 3η
Να προσλάβει τον πρώην διευθυντή ασφαλείας της στοάς. Αυτός, με τις γνωριμίες που έχει θα του προστατέψει το μαγαζί του από επικείμενες απειλές. Ο μεγάλος έμπορος δεν θα ήθελε να τα βάλει μαζί του γιατί ήταν της πιάτσας και ήξερε όλα τα βρώμικα κόλπα. Έτσι θα μπορούσε να αφοσιωθεί στο μαγαζάκι του και με την σκληρή δουλειά να το κάνει super market.

Λοιπόν, διαλέξτε ποια επιλογή πρέπει να ακολουθήσει ο τίμιος και εργατικός μαγαζάτορας.

Υ.Γ.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις είναι πλασματική.

Φιλικά
New Yorker
newyorker4paok.blogspot.com


Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Αλλάξτε ομάδα

Η δημοσιογραφία είναι περίεργο επάγγελμα. Θέλει ψυχή για να κουνηθεί το μολύβι και να γράψει.
Ψυχή που έλειψε τις τελευταίες μέρες από μερικούς δημοσιογράφους της πόλης μετά την ήττα. Άμα άκουγες τα ράδια και διάβαζες τις εφημερίδες της πόλης, νόμιζες ότι ήρθε το τέλος της ομάδας.

Κύριοι, στα εύκολα όλοι γράφουμε ύμνους, στα δύσκολα σας θέλουμε. Να ενώσετε τον κόσμο και να του δώσετε κουράγιο. Πολλοί δεν σταθήκατε στο ύψος των περιστάσεων. Αναλωθήκατε σε εύκολα κατηγορητήρια, εξορκισμούς και λαϊκά δικαστήρια.
Μόνο καταστροφές ξέρετε να περιγράφετε και αν δεν τις βρείτε τις δημιουργείτε.

Ε λοιπόν, σας έχω πρόταση:
Σας προκαλώ να διαβάσετε τα posts του paokmania.

Θα μπορούσατε να διδαχθείτε πολλά από τον απλό οπαδό της ομάδας που εκεί στο site «αδειάζει» την ψυχή του. Χωρίς προσωπικό κέρδος ή επίβλεψη, χωρίς το κυνήγι της εύκολης λύσης του κατηγορούμε τους πάντες και τα πάντα για ένα εύκολο άρθρο. Χωρίς ντεμέκ και παρωπίδες.

Μερικά κείμενα είναι διαμάντια γραφής που πολλοί δημοσιογράφοι θα τα ζήλευαν.
Όλα έχουν έναν παλμό απερίγραπτο, μία αγνότητα και ένα πάθος μοναδικό που αποδεικνύει την ποιότητα αυτού του λαού.

Μετά την ήττα ήμουν να κρεμαστώ. Πήγα στο forum και μοιράστηκα μερικά πράγματα με φίλους και ηρέμισα. Πήρα τα πάνω μου και τηλεφώνησα ένα Λαρισαίο φίλο που έχω, και του περιέγραψα με γλαφυρές λεπτομέρειες τι θα τους κάνουμε την Τετάρτη...

Σε κάθε άρθρο ή post μπορώ να διαβάσω 10, 20, 30 σχόλια και να δημιουργήσω άποψη. Απεναντίας όταν ακούς ράδιο ή διαβάζεις εφημερίδες, διαβάζεις την άποψη ενός.
Και αυτός ο ένας δεν ξέρεις ποιανού γνώμη εκφράζει.

Κύριοι, ο λαός του ΠΑΟΚ δεν τρωει παπά άλλο. Βρήκε μέσο να εκφραστεί και δεν σας έχει ανάγκη.
Αν δεν μπορείτε να εκφράσετε αυτόν τον μεγαλειώδη λαό που χειροκροτούσε την ομάδα παρά την πρώτη της ήττα φέτος στην Τούμπα, αλλάξτε ομάδα. Γράψτε για άλλες ομάδες που οι οπαδοί τους τρωνε παραμύθι. Έχει πολλές τέτοιες η Σούπερ-λίγδα.

Φιλικά
New Yorker
newyorker4paok.blogspot.com


Υ.Γ. 1
Και εγώ τα πήρα με τον Γκαρσία, αλλά προτιμώ να έχω στην ομάδα παίχτες σαν τον Πάμπλο παρά σαν τον Καραγκούνη που έβαλε το γκολ και φιλούσε το μαύρο περιβραχιόνιο. Τι ήθελε να αποδείξει δεν κατάλαβα.

Υ.Γ. 2
Και όπως λέμε στο forum:
Τον νου σας ΡΕΜΑΛΙΑ. Τον Ζαγοράκη και τα μάτια σας!!!